هیمالایا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیمالایا. (اِخ ) هیمالیا. سلسله ٔ جبالی است در شمال شبه قاره ٔ هند مابین سند و برهماپوترا و هندوستان و تبت به امتداد ٢٧٠٠ کیلومتر و پهنای ٣٥٠ کیلومتر. بلندترین قلل آن اوِرِسْت به ارتفاع ٨٨٨٢ متر بلندترین قلل عالم و کین چین جین گا به ارتفاع ٨٥٨١ متر. قله های آن همیشه پوشیده از برف و دارای یخچالهای عظیم است . رودهای گنگ وسند از دامنه های آن سرچشمه میگیرد. (فرهنگ عمید).