هیدبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیدبی . [ هََ دَ بی ی ] (ع ص ) رجل هیدبی الکلام ؛ مرد بسیارسخن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
هیدبی . [ هََ دَ با ] (ع اِ) نوعی از رفتار اسب و مانند آن به کوشش . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).