هیدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیدان . [ هََ ] (ع ص ) بددل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جبان و ترسو. ◄ مضطرب و پریشان . (از اقرب الموارد). ◄ بخیل و احمق . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). هو یعطی الهیدان و الریدان ؛ یعنی می بخشد مردم شناخته و ناشناخته را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).