هیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیار. [ هََ ی ْ یا ] (ع ص ) رجل هَیّار؛ مرد سست . (منتهی الارب ). ضعیف . (اقرب الموارد).
هیار. [ هََ ] (ع اِ) آنچه بیفتد و فرودریده شود. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیار. [ هََ ی ْ یا ] (ع ص ) رجل هَیّار؛ مرد سست . (منتهی الارب ). ضعیف . (اقرب الموارد).
هیار. [ هََ ] (ع اِ) آنچه بیفتد و فرودریده شود. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).