هندوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هندوک . [ هَِ دُ وَ ] (اِ مصغر) مصغر هندو. (آنندراج ) : از چو من هندوک حلقه بگوش گر کله نیست کمر بازمگیر. خاقانی . هم هندوکی بباید آخر بر درگه تو غلام و دربان . خاقانی . هندوک لاله و ترک سمن سهل عرب بود و سهیل یمن . نظامی . با اینکه از او سیاه رویم هم هندوک سیاه اویم . نظامی . خورشیدپرست شد مسلمان زین هندوکان ماه زاده . امیرخسرو.