هل‌من‌مزید

هل من مزید. [ هََ م ِ م َ ] (ع جمله ٔ اسمیه ٔ استفهامی ) مقتبس از قرآن (٣٠/٥٠) است . صورت ترکیبی این جمله تأویل به مصدر میشود و به جای «بیشتر خواستن » و «افزون طلبیدن » به کار میرود : هزار شربت زهر ار ز دست او بخورم ز عشق نعره ٔ هل من مزید برخیزد. سنائی . ریختم سرمایه بر پاک و پلید ای سه سرمایه ده هل من مزید. مولوی . عالمی را لقمه کرد و درکشید معده اش نعره زنان : هل من مزید. مولوی . چو دوزخ که سیرش کنند از وقید دگر بانگ دارد که : هل من مزید؟ سعدی (کلیات چ مصفاص ٢٧٦). رجوع به هل (ع ق ) شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی