هلهله

هلهلة. [ هََ هََ ل َ ] (ع مص ) تنک بافتن جامه را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ نزدیک شدن . (منتهی الارب ). ◄ برگردانیدن آواز را در گلو. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ چشم داشتن . ◄ درنگی نمودن . ◄ بیختن آرد را به پرویزن . ◄ به لفظ «هلا» زجر کردن اسب را. (منتهی الارب ).

هلهله . [ هََ هََ / هَِ هَِ ل َ / ل ِ ] (اِ صوت ) سر و صدای حاکی از شادی و شعف . هورا. جوش و خروش : چون نماند اندر میان بس فاصله خاست از کشتی ّ دزدان هلهله . مولوی .