هفت گره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت گره . [ هََ گ ِ رِه ْ ](اِ مرکب ) کنایت از هفت آسمان . (برهان ) : گر هفت گره به چرخ دادی هفتاد گره بدو گشادی . نظامی . ◄ کنایت از هفت زمین یا هفت کشور. (برهان ) : زین دو سه چنبر که بر افلاک زد هفت گره بر کمر خاک زد. نظامی .