هفت گرد

هفت گرد. [ هََ گ ِ ] (اِ مرکب ) کنایه از هفت آسمان است . (یادداشت مؤلف ) : ز پرورده سیر آید این هفت گرد شود بی گنه کشته چون یزدگرد. فردوسی . به فرمان شاه جهان یزدگرد که سالار بُد اندر این هفت گرد. فردوسی . به ژرفی نگه کن که با یزدگرد چه کرد این برافراخته هفت گرد. فردوسی .