هفت سین

(~.) (اِمر.) سفره‌ای که ایرانیان هنگام تحویل سال نو می‌اندازند و در آن هفت نوع محصول که با حرف «س» شروع می‌شود می‌چینند.<br>

(~.) (اِمر.) سفره‌ای که ایرانیان هنگام تحویل سال نو می‌اندازند و در آن هفت نوع محصول که با حرف «س» شروع می‌شود می‌چینند.

هفت سین . [ هََ ] (اِ مرکب ) از مشهورترین مراسم نوروز آراستن است، وآن گرد آوردن هفت چیز است که نام آنها با حرف «س » آغاز گردد. معمولاً بین اشیاء ذیل : سیب، سیاهدانه، سنجد، سماق، سیر، سرکه، سبزه (دانه های گندم و امثال آن که قبلاً در بشقابی کاشته و سبز کرده اند)، سبزی، سمنو، هفت چیز را انتخاب می کنند. سنت مزبور بسیار کهن به نظر میرسد. در گیلان خوانچه ٔ هفت سین در جشن عروسی نیز مرسوم است . (از رساله ٔ «شماره ٔ هفت و هفت پیکر نظامی » تألیف محمد معین ). هفت قسم سبزه بوده که بر هفت استوانه در کنار خانه به نوروز سبز میکردند. (آثارالباقیه ترجمه ٔ فارسی ص ٢٤٥). و ازاین رو معلوم میشود هفت سین، هفت سبزی یا هفت سبزه است . (یادداشت مؤلف ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی