هفت سیاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هفت سیاره . [ هََ س َی ْ یارَ / رِ ] (اِ مرکب ) هفت ستاره ٔ سیار که عبارت از ماه، تیر، زهره، آفتاب، بهرام، برجیس و کیوان است . هفت خدنگ . هفت دختر خضرا. هفت دُر. هفت سالار : ز سیر هفت سیاره، ز دور هفت فلک نظیر تو نتوان یافتن به هفت اقلیم . سوزنی . هر هفت [ وزیر ] بر آسمان دولت شاه چون هفت سیاره بودند. (سندبادنامه ). هفت گنبد درون آن باره کرده بر طبع هفت سیاره . نظامی . رجوع به هفت خدنگ، هفت دختر خضرا، هفت دُر و هفت سالار شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی