هطق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هطق . [ هََ طَ ] (ع مص ) شتاب رفتن . (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) سرعت در رفتار. (از اقرب الموارد).