فرهنگ لغت

هطف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

هطف . [ هََ طِ ] (ع ص ) باران بسیار. (منتهی الارب ).

هطف . [ هََ ] (ع مص ) دوشیدن شبان . ◄ باریدن آسمان . ◄ (اِ) آواز شیر در شیردوشه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

معنی هطف | فرهنگ لغت