هزارآوا

(هَ) (اِمر.) بلبل.<br>

(هَ) (اِمر.) بلبل.

هزارآوا. [ هََ / هَِ ] (اِ مرکب ) هزاردستان . (انجمن آرا). بلبل . عندلیب . هزار. هزاران . (یادداشت به خط مؤلف ).و او را هزارآواز هم میگویند. (برهان ) : تا هزارآوا از سرو برآرد آواز گوید او را مزن ای باربد رودنواز. منوچهری . بر گل نظم چون هزارآوا تا گه صبح می سرایم من . مسعودسعد. صفیر صلصل و لحن چکاوک و ساری نفیر فاخته و نغمه ٔ هزارآوا. خاقانی . رجوع به هزارآواز و هزاردستان شود.