هدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هدن . [ هَِ ] (ع اِ) فراخی و ارزانی سال . (منتهی الارب ). خصب . (اقرب الموارد).
هدن . [ هَُ دُ ] (ع اِ) ج ِ هدنة. (منتهی الارب ).
هدن . [ هَُ ](ع اِ) صلح . (غیاث، از منتخب ). رجوع به هدنة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هدن . [ هَِ ] (ع اِ) فراخی و ارزانی سال . (منتهی الارب ). خصب . (اقرب الموارد).
هدن . [ هَُ دُ ] (ع اِ) ج ِ هدنة. (منتهی الارب ).
هدن . [ هَُ ](ع اِ) صلح . (غیاث، از منتخب ). رجوع به هدنة شود.