هدملة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هدملة. [ هََ م َ ل َ ] (ع مص ) دریدن جامه را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
هدملة. [ هَِ دَ ل َ ] (ع اِ) ریگ توده ٔ درخت ناک . ◄ روزگار دیرینه و قدیم . ◄ گروهی از مردم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
هدملة. [ هََ دَ ل َ ] (اِخ ) نام جایی است . (معجم البلدان ) (منتهی الارب ). در منتهی الارب به کسر اول ضبط شده است .