هداج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هداج . [ هََ دْ دا ] (ع ص ) به رفتار پیران رونده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). - ظلیم هداج ؛ شترمرغی که لرزان رود. (اقرب الموارد).
هداج . [ هَُ ] (ع اِمص ) رفتار پیران . (منتهی الارب ). رفتن بمانند رفتن پیران . (از اقرب الموارد).