هداب

هداب . [ هَُدْ دا ] (ع ص ) درمانده ٔ گران سنگ کندخاطر. (منتهی الارب ). الغبی الثقیل . (اقرب الموارد). ◄ گرانجان . (منتهی الارب ) ◄ (اِ) برگی که پهنا ندارد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ج، هِداب . (منتهی الارب ). ◄ ریشه و پرزه ٔ جامه که از پهنای آن باقی ماند. (منتهی الارب ). هداب الثوب ؛ الخیوط التی تبقی فی طرفیه من عرضه دون الحاشیة. (اقرب الموارد). ◄ هداب النخل ؛ شاخهای آن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

هداب . [ هَِ ] (ع اِ) ج ِ هُدّاب . (منتهی الارب ). رجوع به هُدّاب شود. ◄ ج ِ هَدَب . (منتهی الارب ). رجوع به هدب شود.