هثیان

هثیان . [ هََ ث َ ] (ع مص ) هثو. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد): هثیان تراب ؛ خاک برگرفتن و پاشیدن آن . (از المنجد). افکندن و ریختن خاک .