هبهبی

هبهبی . [ هََ هََ بی ی ] (ع ص ) مرد نیکو سرودگوی مر شتران را. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). آن کس که برای شتران هنگام راه رفتن آواز نیکو خواند تا بشتاب و نشاط روند. ◄ نیکوخدمت مطلقاً. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (لسان العرب ). ◄ نیکو خدمت کننده شتران را. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (معجم متن اللغة) (لسان العرب ). ◄ قصاب . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (لسان العرب ). ◄ شترکش . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ◄ طباخ . آشپز. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (لسان العرب ). ◄ بریان کننده . (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (لسان العرب ). ◄ تیزرو و شتاب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سریع. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة). ◄ شترسبک . (منتهی الارب ). مؤنث آن : هبهبیة. (اقرب الموارد). شتر تیزرو. (لسان العرب ). راجز گوید : قد وصلنا هو جلا بهوجل بالهبهبیات العتاق الزمل . (از لسان العرب ). ◄ شتر ضعیف . (ناظم الاطباء). ◄ گوسپند نر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (لسان العرب ). ◄ شبان گوسپندان .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) : کانه هبهبی نام عن غنم مستأور فی شوساد اللیل، مذؤوب . (از لسان العرب ).