نیماور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیماور. [ وَ ] ( ص مرکب ) نامور. نام آور، در اسامی اسپهبدان طبرستان آمده است . (فرهنگ فارسی معین ).
نیماور. [ وَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان زنجان در ٢٤هزارگزی جنوب شرقی زنجان و ٣هزارگزی راه تهران، و در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع است و ٧٣٨ تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولات عمده اش غلات و سیب زمینی و شغل اهالی زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).