نیایش کن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیایش کن . [ ی ِ ک ُ ] (نف مرکب ) عابد. نیایشگر. عبادتگر. که دعا خواند و ستایش کند : ز پاکی ورا خانه ٔ خویش خواند نیایش کنان را بدان پیش خواند. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیایش کن . [ ی ِ ک ُ ] (نف مرکب ) عابد. نیایشگر. عبادتگر. که دعا خواند و ستایش کند : ز پاکی ورا خانه ٔ خویش خواند نیایش کنان را بدان پیش خواند. فردوسی .