نیازیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیازیده . [ ن َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) چیزی که بسوی وی دست دراز نکرده و طمع در وی نکرده باشند. (ناظم الاطباء). رجوع به یازیدن شود.
نیازیده . [ ن ِ دِ ] (ص ) تیر بد رها داده و خطا شده . ◄ آواز بی آهنگ و نادمسازو ناموافق . ◄ حکایتی که به بدی گفته شود. (ناظم الاطباء)؟ رجوع به فرهنگ شعوری ج ٢ ص ٤٠٥ شود.