نکوهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکوهی . [ ن ِ ] (حامص ) مذمت . بدگوئی . (فرهنگ فارسی معین ) .به صورت مزید مؤخر در کلماتی چون دهر، گیتی، بخیل وغیره به معنی نکوهیدن و سرزنش کردن است : دهرنکوهی مکن ای نیک مرد دهر به جای من و تو بد نکرد. نظامی .