نوشین باده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نوشین باده . [ شیم ْ دَ / دِ ] (اِخ ) نام نوائی از موسیقی از مخترعات باربد. (جهانگیری ). لحن بیست وهشتم است از سی لحن باربد و نام نوائی است از موسیقی . (برهان قاطع). در فهرستی که نظامی در خسرو و شیرین برای سی ویک لحن باربدی آورده لحن بیست وچهارم است . (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ) : چو نوشین باده را در پرده بستی خمار باده ٔ دوشین شکستی . نظامی .