نورسید

نورسید. [ ن َ / نُو رَ ] (ن مف مرکب ) نورسیده . نوشکفته . تازه دمیده . نورس : که آن ناشکفته گل نورسید همی گشت بر باد چون شنبلید. عنصری . ◄ نوجوان . جوان تازه سال . ناپخته و نامجرب . نورسیده : ز کردار این کودک نورسید ندانم که از غم چه خواهم کشید. اسدی . در تمام معانی رجوع به نورسیده شود.