نوردار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

نوردار. (نف مرکب ) روشن . منور : چو کردی چراغ مرا نوردار ز من باد مشعل کشان دور دار. نظامی .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط