نور دیده

نور دیده . [ رِ دی دَ / دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نور بصر. قوه ٔ بینائی . سوی چشم . ◄ کنایه از فرزند عزیز. قرةالعین . نور چشم . نورچشمی : ای نور دیده پای که بر خاک می نهی بگذار تا به دیده بروبیم راه را. سعدی .

نوردیده . [ ن َ وَ دی دَ / دِ ] (ن مف ) پیچیده . ملفوف . لوله کرده . ◄ تاشده . تاکرده . ته کرده . ◄ طی شده . سپرده . پیموده .نعت مفعولی از نوردیدن است . رجوع به نوردیدن شود.