نمک پرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نمک پرور. [ ن َ م َ پ َرْ وَ ] (ن مف مرکب ) نمک پرورده . نمک پرورد. ◄ نوکر و خدمتکار. (ناظم الاطباء). رجوع به نمک پرورده شود. ◄ نمک آلوده . (آنندراج ). نمک آلود. به نمک آغشته : دل است اینکه زخمش نمک پرور است دل است اینکه زهرش پر از شکّر است . ظهوری (از آنندراج ).