نقوی

نقوی . [ ن َ ق َ ] (اِخ ) ابراهیم (سید...)بن محمدتقی بن حسین بن دلدارعلی نصیرآبادی لکهنوئی، معروف به نقوی و ملقب به سیدالعلماء. از علمای امامیه ٔ قرن اخیر و از فقهای صاحب نفوذ لکهنوی هندوستان است و به سال ١٣٠٧ هَ . ق . در ٤٠سالگی درگذشته است . از تألیفات اوست : امل الاَّمل، به فارسی . البضاعةالمزجاة، در تفسیر سوره ٔ یوسف به فارسی . تکمله ٔ ینابیعالانوار، در تفسیر. الشمعة فی احکام الجمعة. نورالابصار فی اخذالثار، به فارسی . الیواقیت و الدرر فی احکام التماثیل و الصور. (از ریحانة الادب ج ٤ ص ٢٢٩). و رجوع به متفرقات ذریعه و اعیان الشیعه ج ٥ ص ٤٠٠ شود.

نقوی . [ ن َ ق َ ] (اِخ ) حسین (سید...)بن سیددلدارعلی نقوی لکهنوئی . از علمای امامیه ٔ هندوستان است و به سال ١٢٦٠ هَ . ق . در لکهنو وفات یافت . او راست : الباقیات الصالحات، به زبان اردو. تحقیق معنی ان شأاﷲ. حاشیه ٔ تحریر اقلیدس . حاشیه ٔ شرح تحریر اقلیدس . تذکرة الشیوخ و الشبان . رجوع به ریحانة الادب ج ٤ ص ٢٣٠ شود.

نقوی . [ ن َ ق َ ] (اِخ ) حسین (سید...)بن سیددلدارعلی نقوی لکهنوئی . از فقها و علمای امامیه ٔ هندوستان است و در ١٧سالگی به مقام اجتهاد رسیده و به سال ١٢٧٣ هَ . ق .در لکهنو درگذشته است . از تألیفات اوست : اصالةالطهارة. الافادات الحسینیة. الامالی . التجزی فی الاجتهاد. تجویدالقرآن . حاشیه ٔ شرح هدایة. الحدیقة السلطانیة فی المسائل الایمانیة، به زبان فارسی . روضةالاحکام . طردالمعاندین فی مسألة اللعن علی المنافقین . المجالس المفجعة. مناهج التدقیق . الوجیز الرائق . و نیز تفسیر چند سوره از قرآن . رجوع به ریحانةالادب ج ٤ ص ٢٣١ شود.