نقاب بربستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نقاب بربستن . [ ن ِ ب َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) نقاب بر رخ زدن : ز سر بنهاد شاخ گل به باغ آن تاج پر درش به رخ بربست خورشید آن نقاب خز خلقانش . ناصرخسرو. پری روی از نظر غایب نگردد وگر صد بار بربندد نقابی . سعدی .