نفس پرست

نفس پرست . [ ن َ پ َ رَ ] (نف مرکب ) هوسباره . شهوت باره .که متابعت هوای نفس کند. که مطیع نفس اماره باشد.

هوسباز، هوسران، هواپرست، خوش‌گذران، آتشی‌مزاج، شهوتی، حشری، هیز، ناپاک، بی‌کار، الواط، عیاش، پرخور، مسرف، ول، هرزه، بی‌عفت آدم نفس‌پرست، آدم پرخور، زن بی‌بندوبار، شخص مست، شخص معتاد

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی