نغوض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نغوض . [ن َ ] (ع ص ) ناقه ٔ بزرگ کوهان بدان جهت که چون کوهان بزرگ گردد بجنبد در رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
نغوض . [ ن ُ ] (ع مص ) نَغض . رجوع به نغض شود. ◄ سطبر گردیدن پالان شتر و دندان کودک که خواهد افتاد. ◄ حرکت کردن ابر بر هم نشسته . (از منتهی الارب ).