نغاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نغاق . [ ن ُ ] (ع مص ) بانگ کردن زاغ . (از المنجد). غیق غیق کردن غراب . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). نغیق . (متن اللغة) (اقرب الموارد) (المنجد). فهو نَغّاق . (متن اللغة). ◄ قطع کردن شتر حنین را و دراز نکردن آن را. نغیق . بُغام . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). رجوع به بُغام شود.
نغاق . [ ن َغ ْ غا ] (ع ص ) غراب نغاق ؛ کثیرالنغیق ؛ زاغ بسیاربانگ . (از المنجد) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). رجوع به نُغاق شود.