نعیما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نعیما. [ ن َ ] (اِخ ) نعمت سمرقندی (ملا...) متخلص به نعیما، از شاعران قرن یازدهم هجری قمری است . او راست : بر گل رخسار خال بیشمارش حاصل است سبز کردن دانه از حسن زمین قابل است . (از نصرآبادی ص ٤٤٣). رجوع به نگارستان سخن ص ١٢٥ و فرهنگ سخنوران شود.