نعیمان

نعیمان . [ ن ُ ع َ ] (اِخ ) ابن عمروبن رفاعة النجاری الانصاری، از اهل مدینه و از صحابه ٔ پیغمبر بود، مردی مزّاح بود و رسول (ع ) را شادمان و خندان می کرد، و در عین شوخ طبعی از شجاعان عرب بود و در جنگهای بدر و احد و خندق شرکت جست، وی بعد از سال ٤١ هَ . ق . در عهد خلافت معاویه درگذشت . رجوع به الاعلام زرکلی ج ٩ ص ١٥ و الاصابة ص ٧٨٩٠ و التاج ج ٩ ص ٨٢ و اسدالغابة ج ٥ ص ٣٦ شود.