نزاریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نزاریه . [ ن ِ ری ی َ ] (اِخ ) نام فرقه ای از اسماعیلیان که به امامت المصطفی لدین اﷲ فاطمی معروف به نزار گرویدند. بعد از وفات المستنصر باﷲ فاطمی، میان دو فرزند او المصطفی لدین اﷲ مشهور به نزار و المستعلی باﷲ ابوالقاسم احمدکه هر دو مدعی جانشینی پدر بودند اختلاف افتاد و از اینجا متابعان فاطمیه ٔ مصر بر دو دسته ٔ نزاریان و مستعلیان منقسم گردیدند. آن دسته که طرفدار امامت نزارشدند اسماعیلیان عراق و شام و قومس و خراسان و لرستان بودند و آن دسته که به امامت المستعلی اعتقاد یافتند اسماعیلیان مصر و بلاد مغرب بودند، لیکن در همان حال عده ای از طرفداران امامت نزار در مصر بوده و قوتی داشته اند و همین قومند که به سال ٥٢٤ هَ . ق . ابوعلی منصوربن المستعلی را مغافصةً هلاک کردند. حسن صباح مؤسس فرقه ٔ صباحیه ٔ ایران یکی از پیروان فرقه ٔ نزاریه است . (از تاریخ ادبیات در ایران صفا ج ٢ ص ١٦٨).