نخورده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخورده . [ ن َ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) خورده ناشده . ناخورده . ◄ که نخورده است . که مزه ٔ چیزی را نچشیده است . ◄ مجازاً، غیرمتنعم . - امثال : از نخورده بگیر بده به خورده ، نظیر: از ندار بگیر بده به دارا .