نخل مومین

نخل مومین . [ ن َ ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نخل موم . نخلی که نخلبند سازد : بلی نخل خرمای مریم بخندد بر آن نخل مومین که علاّن نماید. خاقانی . گر به اول نستدندی اصل شیرینی ز موم نخل مومین در رطب شیرین تر از قند آمدی . خاقانی . نخل بستان و ترنج سر ایوان ببرید نخل مومین را هم برگ ز بر بگشائید. خاقانی .