نحلیة

نحلیة. [ ن َ لی ی َ ] (اِخ ) اصحاب حسن بن علی نحلی که امامت را فقط در اولاد امام حسن مجتبی میدانستند و در افریقای شمالی و مرکزی میزیسته اند. (از ریحانة الادب ج ٤ ص ١١٧٧) (از الملل و النحل شهرستانی ).

نحلیة. [ ن َ لی ی َ ] (اِخ ) سنه ٔ نحلیة، نام سال دوازدهم است از نزول قرآن به مکه . در این سال سوره ٔ نحل، حِجْر، ابراهیم، رعد و یوسف نازل شد. (یادداشت مؤلف ).