نحض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نحض . [ ن َ ] (ع اِ) گوشت یا گوشت آگنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). گوشت یا گوشت آکنده مانند گوشت ران . (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطبا). گوشت آکنده . (مهذب الاسما). ج، نحوض، نحاض . ◄ (مص ) باز کردن گوشت را از پوست . (ناظم الاطباء). پوست کندن گوشت را. (اقرب الموارد). ◄ ستیهیدن بر کسی در سؤال .(از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ باریک ساختن پیکان را. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). تیز کردن پیکان را. (منتهی الارب ). تیز و تنک کردن سنان . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ رندیدن گوشت را از استخوان . (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). گرفتن گوشت را از استخوان . (از اقرب الموارد). گوشت از استخوان باز کردن . (تاج المصادر بیهقی ).