نحص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نحص . [ ن َ ] (ع ص ) خر ماده ٔ نازاینده . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ (مص ) ادا کردن حق کسی را.(از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ نیک فربه گردیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
نحص . [ن ُ ] (ع اِ) بن کوه، و روی آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (مهذب الاسما). - اصحاب نحص الجبل ؛ قتلای احد. (از منتهی الارب ). از قتلای روز احد. (ناظم الاطباء). حدیث : یالیتنی غودرت ُ مع اصحاب نحص الجبل . (منتهی الارب ).