نجاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نجاء. [ ن َ ] (ع مص ) رهیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رستن . (آنندراج ). نجات . نجاة. نجو. رجوع به نجو شود. ◄ شتافتن و پیشی گرفتن . (از اقرب الموارد). بشتافتن و درگذشتن . (از منتهی الارب ). بشتافتن . (آنندراج ). ◄ (اِ فعل )النجائک النجائک ؛ بشتاب ! بشتاب ! (از منتهی الارب ).