ناگذر

ناگذر. [ گ ُ ذَ ] (نف مرکب ) رجوع به ناگذران شود : ناگذر زمانه دان تیغ چو آب و آتشش زآنکه بود زمانه را زآتش و آب ناگذر. مجیر بیلقانی .