ناوک سحری

ناوک سحری . [وَ ک ِ س َ ح َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از دعای بد و نفرین باشد که در آخرهای شب کنند. (برهان قاطع) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). آه سحری : به صور نیمشبی درفکن رواق فلک به ناوک سحری برشکن مصاف قضا. خاقانی . رخنه گردان به ناوک سحری این معلق حصار محکم را. خاقانی .