ناصرخان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناصرخان . [ ص ِ ] (اِخ ) (...اول ) ابن عبداﷲ، معروف به ناصرخان اول . از امراء بلوچستان است وی در حوالی سال ١١٧٠ هَ. ق . بر کراچی مستولی گشت . (از معجم الانساب ص ٤٤٩).
ناصرخان . [ ص ِ ] (اِخ ) (...دوم ) ابن محراب خان، از امرای بلوچستان است . وی به سال ١٢٥٦ هَ . ق . به حکمرانی رسید و به سال ١٢٥٧ دولت انگلستان حکومت او را به رسمیت شناخت و به سال ١٢٧١ عامل انگلیس شد. (از معجم الانساب ص ٤٤٩).