ناصرحسین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناصرحسین . [ ص ِ ح ُ س َ ] (اِخ ) (سید...) ابن حامدحسین موسوی، ملقب به شمس العلماء. از علمای امامیه ٔ هندوستان است . او راست : ١- اثبات ردالشمس . ٢- تتمیم عتبات الانوار. ٣- دیون الخطیب . ٤- دیوان شعر. ٥- المواعظ. ٦- نغمات الازهار. وی به سال ١٢٨٤ هَ . ق . درگذشت . (از ریحانة الادب ج ٤ از احسن الودیعه ج ١ ص ١٠٨ و هدیةالاحباب ص ١٧٧).
ناصرحسین . [ ص ِ ح ُ س َ ] (اِخ ) (سید...) جونقوری هندی . ازدانشمندان و مؤلفان اسلامی هند است، به سال ١٣١٣ هَ. ق . درگذشت . رجوع به اعیان الشیعه ج ٤٩ ص ١٠٨ شود.