ناشکفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناشکفته . [ش ِ ک ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف مرکب ) بازنشده . نشکفته . شکفته ناشده . مقابل شکفته . رجوع به شکفته شود : از غنچه ٔ ناشکفته مستورتری وز نرگس نیم خفته مخمورتری . مسعودسعد. بس غنچه ٔ ناشکفته بر خاک بریخت . خیام . هنوزم غنچه ٔ گل ناشکفته ست هنوزم در دریائی نسفته ست . نظامی . چون غنچه ٔ ناشکفته با او می زد نفسی نهفته با او. نظامی . داری زپی چشم بد ای در خوشاب یک نرگس ناشکفته در زیر نقاب . کمال اسماعیل .