ناشکفتنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناشکفتنی . [ ش ِ ک ُ ت َ ] (ص لیاقت ) که شکفتنی نیست . که از هم شکفته و باز نمی شود. مقابل شکفتنی . رجوع به شکفتنی شود : دارم از آن شگفت که در باغ دل مرا صدگل شکفت و غنچه ٔ دل ناشکفتنی است . مشفقی تاجیکستانی .