ناز کشیدن

ناز کشیدن . [ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) نازبردن . تحمل ناز کردن . رجوع به ناز شود : مستان کشند ناز زن قحبه نی مردمان عاقل هشیارش . ناصرخسرو. چندین غم تو خوردم و ناز تو کشیدم از عشق من و ناز خود آگاه نئی نوز. سوزنی . به جور از نیکوان نتوان بریدن بباید ناز معشوقان کشیدن . نظامی . گر جور کسی بریم باری جورت ور ناز کسی کشیم باری نازت . سعدی . نازت بکشم که نازک اندامی بارت ببرم که نازپروردی . سعدی . گر جور همی بری هم از ساغر بر ور ناز همی کشی هم از ساغر کش . رفیع لنبانی . گر ناز کشی ز یار سهل است گر یار اهل است کار سهل است . اوحدی کازرونی . چون دشمن و دوست مظهر ذات تواند ازبهر تو می کشیم ناز همه کس . اسدکاشی . دو چشم مست تو خوش می کشند ناز از هم نمی کنند دو بدمست احتراز از هم . صبوحی .